Life·Persoonlijk

Krachtig in kwetsbaarheid

De beste stukken schrijf ik meestal als ik heftig voel, de letters vormen zonder enige moeite de woorden en drukken precies uit wat ik vertellen wil. Emoties nemen het over en vloeien samen met alles wat ik wil uitdrukken. Een flow, een state of mind, in the zone zijn. Ik hoor vaker dat ik helemaal op kan gaan in wat ik doe en dat niets of niemand me dan nog kan storen.

De afgelopen dagen heb ik behoorlijk heftige emoties gevoeld. De golven bleven komen en het leek alsof het nooit meer eb zou worden. Het was vloed en dat is het nog steeds. Kopje onder, happen naar adem, weer onder water verdwijnen en proestend even boven water komen. Onder water was en is het duister en donker. De kou van de golven is tot in m’n botten doorgedrongen.

Ik was bang. Ik ben bang. Ik ken dit niet. Niet op deze manier. Ik weet dat ik heftig kan voelen, ik weet dat ik overspoeld kan raken. Ik ken het, ik weet het, maar het was anders, ditmaal. Er zijn maar weinig mensen die echt weten wat ik bedoel waarom het deze keer anders was dan alle andere keren dat de golven mij omver duwden. Ik durfde niet, ik kon het niet. Verdrinken leek de enige optie – en soms nog steeds. Want dan is alles over. Hoop ik dan maar.

En toch, toch zit ik hier en schrijf ik dit. De letters vormen woorden en zinnen en ik ben eindelijk weer in staat om te schrijven, om te vertellen en te delen. Ik heb geleerd dat ik beter kan verdrinken, omdat iets anders toch niet zou lukken. Zwemmen zou ik niet kunnen leren, drijven hoogstens, maar wel voor een beperkte tijd. En dus geloofde ik in die woorden. Ik zou nooit leren zwemmen, hoogstens drijven, voor korte duur.

Ik liet de golven me overspoelen en ik probeerde niet eens meer te zwemmen. Ik gaf toe aan alles wat ooit gezegd was en besloot dat verdrinken de enige optie was. Ik ging kopje onder, kreeg geen lucht en ik raakte in paniek. Dit was niet wat ik wilde. Ik wil niet verdrinken, ik wil niet toegeven aan iedereen die ooit gezegd heeft dat ik het nooit zou kunnen. Ik wil geloven in de woorden van de paar mensen die het tegenovergestelde zeggen.

Naar adem happend, doodsbang en ijskoud, kwam ik weer eventjes boven de golven uit. Voor heel even kon ik naar lucht happen en ademen. Net op tijd, voor de volgende golf me weer overspoelde en ik geen idee had wat ik moest doen, anders dan ik al deed. Spartelen, worstelen, vechten. Doorgaan, niet opgeven.

Krachtig zijn in kwetsbaarheid. Ik geloofde er nooit in. Maar ik geloof dat ik het nu wel geloof. Er zit kracht in kwetsbaarheid, misschien nog wel meer dan er in kracht zelf zit.

Krachtig in kwetsbaarheid.

img_5759

Advertenties

Een gedachte over “Krachtig in kwetsbaarheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s