Life·psychologie·Stage

Daar was je dan

Daar was je dan vandaag. Ik heb je wel gesproken, maar ik weet niet wie je bent. Je was er. Ik wist niet wat ik moest. Jouw wanhoop, eenzaamheid en pijn zo voelbaar in enkel de woorden die je sprak. Het raakte me. Jij raakte me. Zo overduidelijk aan het lijden, driftig op zoek naar die ene hand.

Ik heb geprobeerd wat ik kon, maar ik kon jou ook niet helpen. Meer dan luisteren en je vertellen dat ik het niet kon veranderen voor jou, kon ik niet voor je doen.

Daar was je dan vandaag. Hoopvol wachtend op… Ja op wat eigenlijk? Het is me nog steeds niet duidelijk wat je nodig hebt of wat je wilt en hoe en waar.

Ik sprak je vandaag. En ik heb m’n best gedaan. Meer kon ik niet doen. Je raakte me. Met je zijn, met alles wat je deed. Je maakte me boos, verdrietig en gefrustreerd. Ik voelde dat wat jij ook moet voelen, maar dan elke seconde van de dag.

Daar was je dan vandaag. Ik laat je los, maar denk nog aan je. Ook al lees je dit waarschijnlijk niet. Ik ben je niet vergeten. Daar was je dan vandaag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s