Life·Persoonlijk

“Het kan niet waar zijn”

“Het kan niet waar zijn. Het mag niet waar zijn.” Het zijn twee gedachten die de afgelopen week veel door mijn hoofd geschoten zijn. “Het kan niet, het mag niet. Waarom?” Gedachten die mij bezighielden en nog steeds bezighouden. Gedachten die ook bij velen in mijn omgeving wel een of meerdere malen door het hoofd zijn geschoten.

Weer drie prachtige jonge vrouwen weggerukt uit het leven. Veel te vroeg, veel te jong en oh zo onnodig.

Ik kreeg vandaag de vraag hoe ik ermee omga. Hoe ik leef met de wetenschap dat er wederom een aantal jonge vrouwen, die nu eigenlijk optimaal zouden moeten genieten van het leven, er niet meer zijn. Ik had er geen antwoord op. Want… Hoe ga je om met zoiets? Sta je erbij stil? Laat je het besef tot je doordringen? Kan dat wel? Drie in nog geen week? Hoe doe je dat?

Het antwoord op de vraag moest ik schuldig blijven. Maar misschien weet ik het wel. Ik schrijf. Ik schrijf en dan weet ik weer dat ik er ben. Ik schrijf en ik praat. Ik probeer het verdriet om te zetten in kracht. Boosheid om te buigen naar motivatie. Angst te accepteren en te weten dat het minder wordt. Ooit. Op een dag. Noem mij naïef, maar ik droom nog altijd van een wereld die mooier is dan de wereld waar we nu in leven. Ik weet zeker dat er een wereld kan komen waarin zelfmoord en overlijden aan een eetstoornis eerder zeldzaam worden dan normaal. En voor die wereld wil ik strijden.

Strijd je mee? En hoe ga jij om met verlies?

img_0007

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s