“Het gaat niet om eten. Ging het daar maar om, dan was het een stuk eenvoudiger.” Ik heb dat zo vaak gezegd. Tegen iedereen die erover begon. Het is niet het eten. Het is een vlucht. Een verdoving. Een middel. Maar… Nu gaat het wel om het eten. En ook weer niet. Het staat ergens… Lees verder Ik doe mijn best
Beste Fajah, Ik heb lang getwijfeld of ik een blog zou wijden aan jouw zogenoemde ‘way of life’ of jouw ‘lifestyle’. De voors en tegens afgewogen en tot de conclusie gekomen dat ik jouw boek weliswaar geen podium wil geven, maar me wel wil uitspreken over alles wat er de afgelopen tijd in de media… Lees verder Killerbody
Voor alle mooie vlinders Kon ik maar… jouw pijn wat wegnemen. Met woorden de leegte opvullen. Kon ik maar… verzachten wat verhard is. Met luisteren de stilte verdrijven. Kon ik maar… jou redden uit het moeras. Maar ik kan niet. Ik kan de stilte niet verdrijven en de leegte niet opvullen. Ik kan niet verzachten… Lees verder Vlinder
Een eetstoornis… Magere meisjes, levend op een appel, wonend in de sportschool en een innige relatie met de toiletpot. Continu in beweging. Niet zitten. Levensgevaarlijk dun. Voor niets of niemand nog bereikbaar. Enkel voor het nog minder eten, nog minder wegen. Een eetstoornis…. Bovenstaande zinnen zijn cliché. Het is een beeld dat geschetst wordt in… Lees verder Het gaat niet over…
Konden we maar… Het stoppen. Iets doen. Het verzachten. De duisternis minder donker maken. Konden we maar… Ik zou zo graag willen dat het kon. Stoppen. Zorgen dat het beter werd. Er niemand meer zou verliezen. De wereld enkel en alleen uit dapppere strijders die overwinnen zou bestaan. Ik zou zo graag willen dat het… Lees verder Konden we maar…
Woensdag had ik een gesprek, met een aantal mensen, over hoe nu verder op persoonlijk gebied. Tenminste, dat was wat ik dacht waar het over zou gaan. Het gesprek liep anders. Heel anders. Het nam een wending die voor mij op z’n zachts gezegd niet fijn was. Het haalde oude wonden open en littekens werden… Lees verder Contrast
Omdat er altijd hoop is, daar sloot ik mijn laatst geschreven essay mee af. Een essay dat als onderwerp dwangbehandeling bij eetstoornissen betrof. Het onderwerp raakt(e) mij persoonlijk en om meerdere redenen. En momenteel komt het nog even veel harder binnen. Vanwege de situatie waarin ik me momenteel bevind. Een situatie waarin dwang niet langer… Lees verder Omdat er altijd hoop is
Lampjes, zoetsappige liedjes, familiediners… Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend als de dagen korter worden, de temperaturen dalen en de etalages vol liggen met de meest prachtige spullen. Voor velen is het ook zo, ieder jaar weer. De meeste mensen weten ook dat achter al die prachtige plaatjes, vaak ook familieruzies en heel veel stress zitten.… Lees verder Lichtjes
“Ik durf het niet.” Een zinnetje dat iedereen wel (her)kent en dat iedereen wel een of meerdere malen in het leven uitgesproken heeft. Het geeft aan dat je ergens tegenop ziet, iets eng vindt of ergens bang voor bent. Angst wordt vaak gezien als een negatieve emotie, maar is angst wel zo negatief? Ik denk… Lees verder “Ik durf het niet”
Ik zou wel willen, vasthouden en niet meer loslaten. Vastklampen en nooit meer laten gaan. Geen afscheid meer hoeven nemen. Geen angst meer voelen om kwijt te raken, te verliezen en nooit meer te hebben. Ik zou wel willen, willen dat het kon. Willen dat het mogelijk is. Maar de realiteit is anders. Helaas. Was… Lees verder Vasthouden
Exploring my world 