Een tijdje geleden alweer dat ik wat schreef. Drukte op studiegenbied, wat gebeurtenissen op persoonlijk vlak en eigenlijk vooral geen inspiratie zorgden ervoor dat ik een tijdje niet geschreven heb. Niet dat ik het niet wilde. Ik wilde wel schrijven, maar ik kreeg de woorden niet eruit zoals ik had gewild. En nu… Nu heb… Lees verder Hondenlessen
Zo veel mensen die bang zijn, eenzaam zijn. Het gevoel hebben er niet bij te horen. Wanhopig worden van de negatieve gevoelens die maar niet over lijken te gaan. Zo veel mensen die niet meer kunnen, terwijl ze misschien wel willen. Zo veel mensen die geen uitweg meer zien en denken dat doodgaan dan nog… Lees verder Mag ik dan bij jou?
Wachten om te mogen wachten. Het klinkt heel gek, het klinkt eigenlijk als iets wat niet waar zou kunnen zijn. Maar het is waar. Het is realiteit. Wachten om te mogen wachten. En geen idee hebben waarvoor je wacht. Of het wel de tijd waard is. Niet weten of dat waarop je wacht, je uiteindelijk… Lees verder Naïef misschien
“Laat het los, denk er niet meer aan. Het kost je alleen maar energie en dat is zonde, is het niet waard. Laat het los.” Het zijn zinnetjes die al zo vaak tegen me gezegd zijn. Het zijn zinnetjes die ontzettend waar zijn. Maar…. Hoe doe je dat? Loslaten? Hoe laat je iets los terwijl… Lees verder Loslaten
Het lijkt zo vanzelfsprekend. Het is zo ogenschijnlijk normaal. Iedere ochtend staan we op en iedere avond gaan we weer naar bed. We vertrouwen erop dat we de volgende morgen weer wakker worden. Voor de een is het een fijne gedachte, dat er morgen weer een nieuwe dag is. Voor een ander is het een… Lees verder Voor jou
Hoe vertel je iemand die niet meer leven wil dat er nog een lichtje schijnt? Hoe vertel je iemand die niet meer vechten kan dat het beter wordt? Hoe vertel je iemand die er een einde aan wil maken dat het niet de oplossing is? Lange tijd dacht ik dat ik het antwoord had op… Lees verder Maar ik ben gelukkig
Ik zeg vaak dat ik enkel kan schrijven als ik schrijf vanuit mijn hart, vanuit mijn gevoel. De laatste weken heb ik veel te weinig geschreven en veel te veel gevoeld. Ik heb dingen gedaan die niet verstandig en gezond waren. Ik heb dingen gedaan waardoor ik me achteraf alleen maar rotter ging voelen. Je… Lees verder Schrijven met mijn hart
Dinsdagochtend, 10:15 uur. Een medestudent vraagt aan de docent of ze even op nu.nl wil kijken. Ik zit verdiept in de opgave die ik aan het maken ben en het dringt maar half tot me door wat er gezegd wordt. Vaag hoor ik iets over een aanslag in Brussel, een aantal doden en heel wat… Lees verder #PrayforBrussels
Zaterdagavond, 22.25 uur. Na een lange dag studeren, besluit ik mijn telefoon te pakken en whatsapp te openen. Direct wenste ik dat ik dat niet gedaan had. Ik wil het niet geloven, ik durf het niet te geloven, dat wat daar staat op mijn iPhone-scherm. Het kan het niet, het mag niet. Het moet wel… Lees verder Complot denken, zo gek nog niet, of toch wel?
Het is half tien in de ochtend als ik samen met mijn hondje buiten loop. Onze ochtendwandeling, zoals we iedere dag doen om een goede start te maken. Warme zonnestralen schijnen op mijn gezicht. Ik geniet er intens van. De warmte en het licht doen me goed. Zeker na al die donkere dagen. Zeker na… Lees verder Ochtendwandeling
Exploring my world 