“Laat het los, denk er niet meer aan. Het kost je alleen maar energie en dat is zonde, is het niet waard. Laat het los.” Het zijn zinnetjes die al zo vaak tegen me gezegd zijn. Het zijn zinnetjes die ontzettend waar zijn. Maar…. Hoe doe je dat? Loslaten? Hoe laat je iets los terwijl… Lees verder Loslaten
Ik las gisteren een blog over zelfbeschadiging, littekens en keuzes. Het raakte. De woorden kwamen binnen en staken. Het onderwerp is gevoelig. Ik besef heel goed dat ik me wellicht ook op glad ijs ga begeven nu ik er zelf over schrijf, maar ik waag een poging. Omdat ik vind dat ook gevoelige onderwerpen besproken moeten… Lees verder Getekend voor het leven
Het lijkt zo vanzelfsprekend. Het is zo ogenschijnlijk normaal. Iedere ochtend staan we op en iedere avond gaan we weer naar bed. We vertrouwen erop dat we de volgende morgen weer wakker worden. Voor de een is het een fijne gedachte, dat er morgen weer een nieuwe dag is. Voor een ander is het een… Lees verder Voor jou
Hoe vertel je iemand die niet meer leven wil dat er nog een lichtje schijnt? Hoe vertel je iemand die niet meer vechten kan dat het beter wordt? Hoe vertel je iemand die er een einde aan wil maken dat het niet de oplossing is? Lange tijd dacht ik dat ik het antwoord had op… Lees verder Maar ik ben gelukkig
Ik zeg vaak dat ik enkel kan schrijven als ik schrijf vanuit mijn hart, vanuit mijn gevoel. De laatste weken heb ik veel te weinig geschreven en veel te veel gevoeld. Ik heb dingen gedaan die niet verstandig en gezond waren. Ik heb dingen gedaan waardoor ik me achteraf alleen maar rotter ging voelen. Je… Lees verder Schrijven met mijn hart
Geheimen. Iedereen heeft ze. Grote geheimen, kleine geheimen. Ze komen voor, in allerlei soorten en maten. Marc-Marie Huijbregts liep jarenlang rond met een voor hem steeds zwaarder wordend geheim. Een geheim dat op een gegeven letterlijk ontzettend zwaar op zijn hoofd drukte. Hoewel het geheim eerst in dienst van hem stond, stond Huibregts op het moment dat hij zijn geheim onthulde in dienst van zijn geheim. Zijn geheim was een eigen leven gaan leiden en hij kon niet meer functioneren zoals hij wilde.
Dinsdagochtend, 10:15 uur. Een medestudent vraagt aan de docent of ze even op nu.nl wil kijken. Ik zit verdiept in de opgave die ik aan het maken ben en het dringt maar half tot me door wat er gezegd wordt. Vaag hoor ik iets over een aanslag in Brussel, een aantal doden en heel wat… Lees verder #PrayforBrussels
Geheimen, ze zijn van alle tijden. Iedereen heeft ze. Gevoelige geheimen, pijnlijke geheimen, leuke geheimen. Ze bestaan, in allerlei soorten en maten. Kleine geheimen, politieke geheimen, religieuze geheimen, staatsgeheimen, persoonlijke geheimen. De katholieke kerk heeft het geheim rondom het misbruik lange tijd stil weten te houden, met alle gevolgen voor de betrokkenen van dien. Bill… Lees verder Pijnlijk gevoelige geschiedenis
Een eetstoornis. Het gaat niet over eten. Het gaat niet over de dunste van de wereld willen zijn. Het gaat niet over jezelf uithongeren, tot je niet meer kunt. Het gaat niet over eten weigeren en ruzie maken met iedereen in je omgeving. Het gaat niet over sporten tot je erbij neervalt en littekens krijgt… Lees verder Het gaat niet over eten
Zaterdagavond, 22.25 uur. Na een lange dag studeren, besluit ik mijn telefoon te pakken en whatsapp te openen. Direct wenste ik dat ik dat niet gedaan had. Ik wil het niet geloven, ik durf het niet te geloven, dat wat daar staat op mijn iPhone-scherm. Het kan het niet, het mag niet. Het moet wel… Lees verder Complot denken, zo gek nog niet, of toch wel?
Exploring my world 