Hoe vertel je iemand die niet meer leven wil dat er nog een lichtje schijnt? Hoe vertel je iemand die niet meer vechten kan dat het beter wordt? Hoe vertel je iemand die er een einde aan wil maken dat het niet de oplossing is? Lange tijd dacht ik dat ik het antwoord had op… Lees verder Maar ik ben gelukkig
Ik zeg vaak dat ik enkel kan schrijven als ik schrijf vanuit mijn hart, vanuit mijn gevoel. De laatste weken heb ik veel te weinig geschreven en veel te veel gevoeld. Ik heb dingen gedaan die niet verstandig en gezond waren. Ik heb dingen gedaan waardoor ik me achteraf alleen maar rotter ging voelen. Je… Lees verder Schrijven met mijn hart
Geheimen. Iedereen heeft ze. Grote geheimen, kleine geheimen. Ze komen voor, in allerlei soorten en maten. Marc-Marie Huijbregts liep jarenlang rond met een voor hem steeds zwaarder wordend geheim. Een geheim dat op een gegeven letterlijk ontzettend zwaar op zijn hoofd drukte. Hoewel het geheim eerst in dienst van hem stond, stond Huibregts op het moment dat hij zijn geheim onthulde in dienst van zijn geheim. Zijn geheim was een eigen leven gaan leiden en hij kon niet meer functioneren zoals hij wilde.
Dinsdagochtend, 10:15 uur. Een medestudent vraagt aan de docent of ze even op nu.nl wil kijken. Ik zit verdiept in de opgave die ik aan het maken ben en het dringt maar half tot me door wat er gezegd wordt. Vaag hoor ik iets over een aanslag in Brussel, een aantal doden en heel wat… Lees verder #PrayforBrussels
Het is half tien in de ochtend als ik samen met mijn hondje buiten loop. Onze ochtendwandeling, zoals we iedere dag doen om een goede start te maken. Warme zonnestralen schijnen op mijn gezicht. Ik geniet er intens van. De warmte en het licht doen me goed. Zeker na al die donkere dagen. Zeker na… Lees verder Ochtendwandeling
Ken je dat gevoel? De melancholie die je soms opeens uit het niets kan overvallen. Dat gevoel van heimwee, maar naar wat precies, dat weet je niet. Luisterend naar muziek dwarrelen er allerlei herinneringen mijn hoofd weer binnen. Fijne herinneringen, minder fijne herinneringen. Herinneringen die al jaren niet in m’n gedachten zijn geweest, van lang… Lees verder
Een doodgewone woensdagochtend. Ik zit in de trein van Utrecht naar Leiden, een van mijn favoriete trajecten. Al doet dat er in dit verhaal niet echt toe, ik ben nu eenmaal van de persoonlijke weetjes toevoegen aan teksten waar dat eigenlijk niet echt nodig is. Afijn, terug naar de coupé waarin ik zat. Heerlijk rustig,… Lees verder Verbazing
Als ik met woorden toch eens helen kon. Als ik met woorden toch eens kon zijn en dat zijn genoeg was. Als ik met woorden de last toch eens wegnemen kon. Ik schreef er al gisteren over. En eerder ook. Vandaag weer. Omdat het raakt. Omdat het binnenkomt. Omdat ik zo graag zou willen dat ik iets… Lees verder Voor een ieder die
Life is short. Voor je het weet, is het voorbij. Time heals all the wounds. Zomaar een greep uit een aantal quotes die cliché zijn, maar toch ook zo waar zijn. Ik ondervond het afgelopen week weer. Er gebeurde van alles in mijn eigen, persoonlijke leven. Mijn wereld stond bijna letterlijk even op z’n kop.… Lees verder Ja maar, Sneep
Een eetstoornis draait niet om niet eten. Een eetstoornis draait niet om een zo laag mogelijk gewicht hebben. Een eetstoornis draait niet om het krijgen van een sonde. Een eetstoornis draait niet om ziekenhuisopnames. Een eetstoornis draait niet om afvallen tot je erbij neervalt. Een eetstoornis draait niet om liegen over eten. Een eetstoornis. Het… Lees verder Een eetstoornis
Exploring my world 