Het lijkt zo vanzelfsprekend. Het is zo ogenschijnlijk normaal. Iedere ochtend staan we op en iedere avond gaan we weer naar bed. We vertrouwen erop dat we de volgende morgen weer wakker worden. Voor de een is het een fijne gedachte, dat er morgen weer een nieuwe dag is. Voor een ander is het een… Lees verder Voor jou
Hoe vertel je iemand die niet meer leven wil dat er nog een lichtje schijnt? Hoe vertel je iemand die niet meer vechten kan dat het beter wordt? Hoe vertel je iemand die er een einde aan wil maken dat het niet de oplossing is? Lange tijd dacht ik dat ik het antwoord had op… Lees verder Maar ik ben gelukkig
Ik zeg vaak dat ik enkel kan schrijven als ik schrijf vanuit mijn hart, vanuit mijn gevoel. De laatste weken heb ik veel te weinig geschreven en veel te veel gevoeld. Ik heb dingen gedaan die niet verstandig en gezond waren. Ik heb dingen gedaan waardoor ik me achteraf alleen maar rotter ging voelen. Je… Lees verder Schrijven met mijn hart
Geheimen. Iedereen heeft ze. Grote geheimen, kleine geheimen. Ze komen voor, in allerlei soorten en maten. Marc-Marie Huijbregts liep jarenlang rond met een voor hem steeds zwaarder wordend geheim. Een geheim dat op een gegeven letterlijk ontzettend zwaar op zijn hoofd drukte. Hoewel het geheim eerst in dienst van hem stond, stond Huibregts op het moment dat hij zijn geheim onthulde in dienst van zijn geheim. Zijn geheim was een eigen leven gaan leiden en hij kon niet meer functioneren zoals hij wilde.
Dinsdagochtend, 10:15 uur. Een medestudent vraagt aan de docent of ze even op nu.nl wil kijken. Ik zit verdiept in de opgave die ik aan het maken ben en het dringt maar half tot me door wat er gezegd wordt. Vaag hoor ik iets over een aanslag in Brussel, een aantal doden en heel wat… Lees verder #PrayforBrussels
Een eetstoornis. Het gaat niet over eten. Het gaat niet over de dunste van de wereld willen zijn. Het gaat niet over jezelf uithongeren, tot je niet meer kunt. Het gaat niet over eten weigeren en ruzie maken met iedereen in je omgeving. Het gaat niet over sporten tot je erbij neervalt en littekens krijgt… Lees verder Het gaat niet over eten
Zaterdagavond, 22.25 uur. Na een lange dag studeren, besluit ik mijn telefoon te pakken en whatsapp te openen. Direct wenste ik dat ik dat niet gedaan had. Ik wil het niet geloven, ik durf het niet te geloven, dat wat daar staat op mijn iPhone-scherm. Het kan het niet, het mag niet. Het moet wel… Lees verder Complot denken, zo gek nog niet, of toch wel?
Ken je dat gevoel? De melancholie die je soms opeens uit het niets kan overvallen. Dat gevoel van heimwee, maar naar wat precies, dat weet je niet. Luisterend naar muziek dwarrelen er allerlei herinneringen mijn hoofd weer binnen. Fijne herinneringen, minder fijne herinneringen. Herinneringen die al jaren niet in m’n gedachten zijn geweest, van lang… Lees verder
Als ik met woorden toch eens helen kon. Als ik met woorden toch eens kon zijn en dat zijn genoeg was. Als ik met woorden de last toch eens wegnemen kon. Ik schreef er al gisteren over. En eerder ook. Vandaag weer. Omdat het raakt. Omdat het binnenkomt. Omdat ik zo graag zou willen dat ik iets… Lees verder Voor een ieder die
Life is short. Voor je het weet, is het voorbij. Time heals all the wounds. Zomaar een greep uit een aantal quotes die cliché zijn, maar toch ook zo waar zijn. Ik ondervond het afgelopen week weer. Er gebeurde van alles in mijn eigen, persoonlijke leven. Mijn wereld stond bijna letterlijk even op z’n kop.… Lees verder Ja maar, Sneep
Exploring my world 